NECATİ TOKYAY

Necati Tokyay

Selahattin Pınar'dan Zeki Müren'e, Münir Nurettin'den Saadettin Kaynak'a birçok üstadla aynı sahneyi paylaşan Tanburi Sadun Aksüt'ten: "Hayatta çok ıstırap çekmiş kişiler yok mu? Bunların içinde Türk musikisi sanatçıları da var. Necati Tokyay! Çok ıstırap çekti. Kız kardeşlerine baktı, evlenemedi, bir evi barkı olmadı, hep kirada yaşadı, ıstırap içinde öldü."

1906 yılında dünyaya gelen Necati Tokyay, 1 Aralık 1988 tarihinde vefat etmiştir.1956 yılında Mümtaz Yener yönetmenliğinde çevrilen, çingeneler arasında büyüyüp güzel bir kız olan Papatya'nın bir rastlantı sonucu tanıdığı ressam Haluk'la aşk öyküsünü konu alan filmin müziğini yapmıştır.

Sermet Sami Uysal'dan: Ünlü keman üstadı Necati Tokyay'ın, kız kardeşlerinin kıskançlığı yüzünden sevdiği para düşkünü kızla evlenemedi ve derdinden içkiye müptela oldu. İçki yüzünden Fahrettin Aslan tarafından yaka paça kovuldu ve bir daha da eski performansını yakalayadı. Bindiği taksiye sıkışan parmakları yüzünden keman çalmaya veda etmesiyle hayatının kalan kısmını borç batağında geçirdi ve sefalet içinde öldü.

Burası Maksim, burada içkili sahneye çıkamazsın

Hayatının son dönemlerinde üst üste sorunlar, yıkımlar yaşayan Necati Tokyay'ın özel hayatı iyice içinden çıkılmaz bir hal almıştı. Durum böyle olunca o da pek çok sanatçı gibi çareyi alkolde aramıştı. Böylesine ölçülü, efendi bir sanatçı, gazinoya bile artık içkili gelmeye başlamıştı. Yine bir gün çalışmakta olduğu Taksim'deki ünlü Maksim Gazinosu'na içkili geldiğinde, gazinocular kralı olan Fahrettin Aslan durumunu fark edince, sahnedeki fasıl heyetinin önüne gelerek:

-Necati Bey, Necati Bey!... Burası Maksim Gazinosu, burada sahneye böyle içkili, boyasız ayakkabı ve tıraşsız çıkamazsın, diye azarlar...

İsmail Şençalar, hemen Necati Tokyay'ı zar zor sahneden çıkarıp evine yollar. Öfkesi geçmeyen Fahrettin Aslan, sahne komisine emredip Tokyay'ı sahne kıyafetini gazinonun arka kapısından Kazancı Yokuşu'na attırır. Doğan Hızlan - hurriyet.com.tr

Ayten Yavaşça'dan: 20.yüz yılın önde gelen bestekârlarından Zeki Arif Ataergin, aynı zamanda yıllarca hakimlik, avukatlık ve Noterlik yapmış bir hukuk adamıydı.

Zeki Arif Ataergin tasavvuf sahasında da hatırı sayılan ilâhi aşka sahip olan nâdirler arasındaydı.

Büyük Bestekâr, zamanın ünlü sesi Müzeyyen Senar'ı ilâhi aşkın dolup taştığı manzumede gönülden sevmiş.

Bu sevdanın farkında olan Kemâni Necati Tokyay hissiyatını bir dörtlükle dile getirmiş,

"Beni ateşlere salan o kapkara siyah gözler
Beni çılgın gibi yakan o tatlı sözler gülen yüzler
Hayatımda san kanmak nasib olmaz ise eğer
Kapansın, perde çekilsin, cihan sensiz hiçe değer"

Zeki Arif Ataergin kendilerine özgü, o şiiri Şehnaz makamında bestelemiş, Türk Mûsikisi Repertuarına güzel olan bu şarkıyı kazandırmıştır.

Bu vesile ile 20. yüzyıl'da yaşanmış olan ilâhi aşkı unutulmazlar arasına katılmış, olur.

Alâeddin Yavaşca, yakından tanıdığı bu üç kişi arasın da geçen anıyı bana nakletti, bende sizlerle paylaştım. Ayten Yavaşça -09.11.2009- efecehaber.com  Kaynak:turkmuzigi.web.tr